ModaObuwie

Typowym obuwiem w starożytnej Grecji były sandały w for­mie podeszwy skórzanej, przywiązanej do stopy za pomocą rzemy­ków, lub w formie skórzanych trzewików, dopasowanych do całej stopy, sięgających powyżej kostek lub do połowy łydek- Sandały najprostszego typu wykonywano w ten spoąób,że wy­krawano ze skóry podeszwę, odpowiadającą wymiarom stopy, na­stępnie przyszywano dwa paski, które krzyżując nad podbiciem,, przewijano wokół kostki kilkakrotnie i zawiązywano na pętlę. Bardziej wyszukaną formą stanowią sandały, w których na podbiciu wstawiano klin skórzany coś w rodzaju języka we współczesnym trzewiku, stanowiący jakby konstrukoję dla pęt­lic i utrzymujący w równych odstępach sznurowadło. Wiązanie sandałów rzemykami wymagało dużej staranności i zabierało trochę czasu. Toteż obok takich wzorów wyrabiano rów­nież sandały-trzewiki z cholewką ażurową, naśladującą w pew­nym stopniu sandały wiązane. Drogą stosunków i kontaktów z sąsiednimi krajami przedo­stają się do Grecji wzory obuwia pochodzenia wschodniego .Róż­niło się ono od przeciętnego greckiego przede wszystkim barw­nością skóry oraz bogatym przybraniem dekoracyjne nacięcia skóry, ozdoby metalowe itp. Zależnie od miejsca pochodzenia danego wzoru, obuwie no­siło nazwy takie, jak np. "perełca" lub "embates". Pierwsze były pochodzenia perskiego, drugie asyryjskiego. Rodzime obu­wie zwano wcrepidosn. Strojniejsze gatunki obuwia nosili dostojnicy państwowi, wodzowie oraz kapłani. Ci ostatni nosili obuwie wysokie z cho­lewkami sięgającymi kolan, wykonane z białej skóry lub z gru­bej wełny filcu. Młodzież obojga płci w czasie zajęć sporto­wych i zabaw chodziła boso. Boso chodzili również filozofowie, uważali oni obuwie za wytwór zbytku, godny z ich strony pogar- dy. W Grecji panował zwyczaj zdejmowania z nóg sandałów po przekroczeniu progu domu oraz w czasie biesiad i uczt. Zwy­czaj ten przyszedł z Egiptu, gdzie gość lub domownik wchodzą­cy do domu zdejmował w przedsionku obuwie i oddawał je w ręce niewolnika. Istniały również pewne lokalne różnice w noszeniu odpo­wiednich dla niektórych okolic gatunków obuwia lub sposobie wiązania oraz w stosowaniu ustalonych kolorów skóry. Otóż np. Tebanki nosiły sandały sznurowane, koloru czerwonego, nato­miast kobiety z Tanagrii wdziewały obuwie na grubych podesz­wach na kształt trzewików, wykonane ze skóry zabarwionej na kolor żółty. Oprócz różnorodnych odmian sandałów i trzewików, szytych według wzorów wschodnich albo wprost sprowadzanych z prowin­cji wschodnich, były w użyciu również koturny. Były to trze­wiki na bardzo wysokich podeszwach, wykonanych z lekkiego drzewa np. korkowego. Kosiły je kobiety niskiego wzrostu oraz mężczyźni do konnej jazdy. Największe jednak zastosowa­nie miały koturny w teatrze ckim. Wobec ogromnych rozmia­rów teatrów amfiteatrów i scen w celu zapewnienia wszyst­kim widzom jak najkorzystniejszych warunków oglądania gry aktorów, trzeba było sztucznie powiększyć ich sylwetki przez odpowiednio wydłużone i poszerzone kostiumy m.in. przez wa­towanie tkanin oraz duże maski i wysokie koturny W ten spo­sób starano Bię zachować mniej więcej naturalne proporcje. Ko­turny wyrabiano z lekkiego drzewa i przywiązywano do nogi za pomocą tasiemek lub skórzanych rzemieni. Żołnierze greccy nosili sandały na grubych, często drewnianych podeszwach, podbitych żelaznymi gwoździami. Podeszwy były łama­ne w połowie i łączone skórą,co umożliwiało swobodne zginanie stopy. Dla ochrony nóg ściślej goleni w czasie walki wdziewa­no nagolenniki skórzane lub wy­klepane w blasze, o podobnym charakterze jak pancerze i hełmy.

szkoła na masażystkę Wrocław | tłumaczenia przysięgłe Kraków | basket femme

Poznaj świat obuwia

Sztuczki na niewygodę

Czasami zdarza się tak, że kupimy jakieś buty na szybko, czyli albo wcale ich nie przymierzami, bądź szybko wkładamy nogę, aby upewnić się, że rozmiar jest dobry. Potem w domu, kiedy na spokojnie przymierzamy je ponownie, okazuje się, że są za luźne, uwierają lub są nie wygodne. Nie należy się zaraz...

„Halówki”

Popularne, tanie obuwie. Kupowane zarówno przez chłopców jak i dziewczyny. Tradycyjne i najczęściej wykorzystywane w szkołach jako buty na zmianę. Ich największym walorem jest niska cena, gdyż możemy je nabyć w cenie nawet dziesięciu złotych. Zazwyczaj nie używane do noszenia na co dzień powiedzmy p...